A Day To Remember (20 augustus 2019)

Het was alweer twee jaar geleden dat A Day To Remember voor het laatst in Nederland was. Dus het was wel weer tijd voor een bezoekje van de vijfmans formatie. Voor de Raisin’ Hell In The Heartland Tour was gekozen voor de Doornroosje, die overigens volledig uitverkocht was.  Er is geen voorprogramma vanavond, maar wel een uitstekende DJ. Na een lange periode van wachten is het eindelijk tijd. De band gaat van start met het nummer ‘2nd sucks’ en meteen is duidelijk dat het publiek lang heeft gewacht. Er is nog geen minuut voorbij en de eerste crowdsurfers vliegen over de hekken en er is een grootse pit. Vervolgens komt de band met ‘Better off this way’ en de hele zaal staat mee te zingen met het refrein. Het publiek heeft genoeg energie en de sfeer zit er goed in!

De avond staat vooral in het teken van de albums ‘Homesick’ en ‘What seperates me from you’, maar ook is er tijd voor een live debut van het nummer ‘Degenerates’ wat aangekondigd wordt dat het de volgende dag uitgebracht zal worden. Verder is er weinig op de show aan te merken, en gezien de hoeveelheid bandmerchandise die in de zaal rondloopt speelt de band een thuisshow. Het is één groot feest waarbij alles in het rond vliegt; gratis shirts, crowdsurfers, opblaasballen, toiletpapier, crowdsurfers die op crowsurfers staan en nog genoeg andere dingen.

Als encore wordt de set afgesloten met ‘I fit means a lot to you’ en ‘The Downfall of us al’ waarvan de intro al stiekem de hele avond gezongen van werd. A Day To Remember hoeft weinig moeite te doen, want het publiek eet uit hun handen. Alle klassiekers zijn langskomen en iedereen heeft genoten van de show.

Russian Circles + Brutus (17 mei 2018)

Deze avond moest ik voor het eerst de review én fotografie voor Rockmuzine verzorgen. Het was tevens ook een avond waar ik enorm naar uitkeek, omdat ik al lange tijd fan ben van de Belgische band Brutus.

De muziek van Brutus heeft een grote dynamiek, met veel elementen uit verschillende muziekstijlen. Zo is het nummer ‘Julia’ gevuld met zachte emotionele vocals van ‘Stefanie Mannaerts’, om vervolgens in een ander nummer weer afgewisseld te worden door black-metal blastbeats en uithalen van dezelfde Stefanie. Brutus bewandeld alles van hard en zacht, en neemt het publiek daar ook in mee tijdens het optreden. Het was goed om te horen dat de performance van de live-set erg trouw is aan de CD, iets wat in deze moderne tijd steeds zeldzamer is en wat getuigd van goede muzikanten op het podium. Er zijn weinig zwakheden te ontdekken tijdens het optreden.

Vervolgens wordt het podium overgedragen aan Russian Circles. Al heel snel wordt de sfeer gezet met een lichtshow die de muzikanten op het podium een bepaalde anonimiteit geeft. Er zijn geen zangmicrofoons op het podium te vinden, en het hele optreden wordt geen woord gezegd. De muziek van Russian Circles heeft uiteraard ook geen woorden nodig om begrepen te worden door het publiek. Alle nummers worden aan elkaar geweven door het geluid van instrumenten die in echo’s verzopen zijn. Het hele optreden is er weinig stilte, en dit zorgt ervoor dat het publiek ook geen moment de aandacht hoeft te verliezen. Tijdens de setlist laten gitarist Mike Sullivan en bassist Brian Cook je verschillende emoties voelen dankzij hun instrumenten en effecten. Alle muzikanten krijgen een moment om hun verhaal te vertellen, zoals ook de grooves en ritmes van drummer Dave Turncrantz. Momenten van onheil en spanning worden afgewisseld door euforie en opluchting, en dit allemaal zonder bandje die meeloopt.