En laten we even stilstaan bij het feit dat het laatste optreden van Imitallica in het Klokgebouw tijdens Tributeland plaatsvond. Ja, je hoort het goed, het was de laatste keer dat ze die plek op zijn kop zetten. Dus, wie erbij was, heeft geschiedenis geschreven op de dansvloer van het Klokgebouw. We gaan die memorabele Metallica-momenten in die zaal zeker missen!

Crystal lake laat de temperatuur meteen stijgen zodra ze van start gaan. Deze Japanse band laat mogelijk de hardste muziek van vanavond zien met hun metalcore/hardcore sound, maar dat lijken de bezoekers niet erg te vinden. Vervolgens staat Cane Hill op het podium. Met hun muziek die een beetje doet denken aan industriele metal a la Rammstein zijn ze vanavond een vreemde eend in de bijt.

36 Crazyfists gaat al wat jaren langer mee dan de overige bands, iets wat ook te zien valt aan de groep oudere fans die zich vooraan bij het podium hebben gemeld. Zodra 36 Crazyfists begint is de muzikale pret niet alleen aanwezig bij de eerste rij, maar over de gehele zaal. De band speelt een ijzersterke en strakke set met vooral materiaal van het nieuwe ‘Lanterns’ en het oude ‘A Snow Capped Romance’, waarmee ze laten zien dat ze er nog steeds toe doen in de scene.

Uiteindelijke komen we uit bij het hoofdprogramma. Deze tour van Bury Tomorrow is vooral gefocust op het nieuwste album ‘Black Flame’. De heren hebben moeite genomen voor wat extra podium aankleding en wat lampjes. De set begint meteen hard van start met het nummer ‘No Less Violent’ van ‘Black Flame’, gevolgd door het welbekende nummer ‘Earthbound’ van het gelijknamige album. De band is ijzersterk en knoerhard, en deze energie houden ze makkelijk vol door de hele set waarbij het publiek daarbij uit hun handen eet. Tegelijkertijd is ook er veel lol op het podium, de band geniet zichtbaar van deze headline tour en ze drukken meerdere keren hun dankbaarheid uit dat dit hun grootste Europese show tot nu toe ooit is.

De volledige review en meer foto’s zijn te zien op de website van Rockmuzine.

Als eerste was het woensdagavond tijd voor de show van As It Is, WSTR, Courage My love en Grayscale. Ik ben de laatste tijd steeds meer naar pop-punk aan het luisteren, dus dit sluit naar mijn mening perfect aan bij mijn muzieksmaak. As It Is heb ik in de zomer van 2017 al meegemaakt op Jera, maar destijds kende ik de muziek eigenlijk helemaal niet goed. Dus het komt goed uit dat ik deze band kan inhalen met een clubshow.

Al met al was het een uiterst vermakelijk avond. De zaal van de Dynamo zat vol met vrouwelijk jong publiek, en ik voelde me een beetje uit de toon vallen. Gelukkig is dit (in tegenstelling tot een gemiddelde hardcore show) wel ideaal om te fotograferen. Ik heb deze avond nog nooit zoveel vrouwelijke crowdsurfers gezien, en ik heb zelf ook mijn camera even aan de kant moeten leggen om mensen op te vangen. Tussen het vangen van de mensen heb ik gelukkig nog wat plaatjes kunnen schieten.

De review is samen met meer foto’s te vinden op de website van Louder Than Words.

Ondanks dat ik niet zo bekend was met de muziek van Gloryhammer, heb ik ontzettend veel plezier gehad van deze show. De supports op deze avond waren van Civil War (ex-leden van Sabaton) en Dendera.

De live review en de rest van de fotos kun je checken bij de website van Louder Than Words.