As It Is + WSTR + Courage My Love + Grayscale (7 maart 2018)

Na een korte rustpauze in februari staan er in maart alweer twee shows in de Dynamo in Eindhoven op de planning. Het thema voor deze maand is pop-punk, met onder andere shows van Waterparks en As It Is.

Als eerste was het woensdagavond tijd voor de show van As It Is, WSTR, Courage My love en Grayscale. Ik ben de laatste tijd steeds meer naar pop-punk aan het luisteren, dus dit sluit naar mijn mening perfect aan bij mijn muzieksmaak. As It Is heb ik in de zomer van 2017 al meegemaakt op Jera, maar destijds kende ik de muziek eigenlijk helemaal niet goed. Dus het komt goed uit dat ik deze band kan inhalen met een clubshow.

Al met al was het een uiterst vermakelijk avond. De zaal van de Dynamo zat vol met vrouwelijk jong publiek, en ik voelde me een beetje uit de toon vallen. Gelukkig is dit (in tegenstelling tot een gemiddelde hardcore show) wel ideaal om te fotograferen. Ik heb deze avond nog nooit zoveel vrouwelijke crowdsurfers gezien, en ik heb zelf ook mijn camera even aan de kant moeten leggen om mensen op te vangen. Tussen het vangen van de mensen heb ik gelukkig nog wat plaatjes kunnen schieten.

De review is samen met meer foto’s te vinden op de website van Louder Than Words.

Steel Panther + Fozzy (3 februari 2018)

Ik heb Steel Panther al zo’n vier à vijf keer gezien en alhoewel ze weinig verrassingen brengen, stelt het voor mij nooit teleur.

De setlist heeft veel afwisseling, er zit een goede variatie tussen nieuw werk en de oude albums. Echter is het wel duidelijk dat de bezoekers het meest genieten van de nummers van het beste Steel Panther album: Feel the Steel. De zaal brult mee bij klassiekers zoals Asian HookerCommunity PropertyDeath to All But Metal en Party All Day.

Hoogtepunten van deze avond zijn Satchel die tegelijkertijd zowel de gitaar, de drums als het publiek bespeeld met zijn solo. In een paar minuten komen een hoop bekende jaren 80 riffs van Ozzy Osbourne, Metallica en The Scorpions voorbij waar het publiek uit de handen van Satchel eet. Steel Panther zou Steel Panther niet zijn zonder hun liefde voor vrouwen en tijdens 17 Girls in a Row wordt er een massa aan vrouwen op het podium uitgenodigd.

Het voorprogramma wordt deze avond gedaan door Fozzy. Ik ben normaliter geen fan van bands in dit genre, maar in dit geval vraag ik me af waarom ik nog nooit eerder van deze band heb gehoord. Fozzy zet zonder veel poespas een erg sterk optreden met zeer veel energie neer. De gitaristen springen en bewegen over het hele podium, er wordt continu contact gezocht met het publiek, alles wordt uit de kast gehaald om de temperatuur in de zaal omhoog te krijgen. De muziek van de band zit goed in elkaar en is live erg overtuigend.

Architects + While She Sleeps + Counterparts (31 januari 2018)

Als grote fan van Architects en While She Sleeps keek ik enorm uit naar deze woensdagavond in Tilburg. Twee van mijn huidige favoriete bands in mijn favoriete venue. Ik mocht de review schrijven + fotograferen voor LouderThanWords. Hieronder heb ik een korte samenvatting van de review neergezet.

De opener van de avond was Counterparts, een band die voor mij relatief onbekend was. De band speelt strak, klinkt goed, en ze sporen het publiek prima aan. Het afsluitende nummer “The Disconnect” wordt flink meegezongen door de zaal, en aan het einde van de set wordt de band getrakteerd op een goed applaus. Counterparts is naar mijn mening een perfecte opener voor deze tour.

De show van While She Sleeps voelt een beetje aan als een kopie van de show die ik een half jaar geleden heb gezien. Het voelde allemaal al heel snel bekend en voorspelbaar aan, terwijl ik deze band maar één keer eerder heb gezien. Begrijp me niet verkeerd, muzikaal gezien speelt de band vlekkeloos en goed. Het publiek geniet, bij het nummer “Four Walls” gaan alle telefoons omhoog en ziet de halve zaal eruit als een springende en crowdsurfende mensenmassa. Ik zie een interessante aankleding van het podium die ik op de festivaltour niet gezien heb. Ondanks dat de band prima speelde, heb ik het gevoel dat While She Sleeps zich wel kan verbeteren.

Dan is het tijd voor de afsluiter van de avond: Architects. Vanaf het begin tot het einde laat Architects zien waarom ze de waardige afsluiter van de avond zijn. De productie van het show is perfect aangevuld met items zoals projectie, licht en pyro. De show bestaat hoofdzakelijk uit nummers van de “Lost Forever // Lost Together” en “All Our Gods Have Abandoned Us” albums. Af en toe wordt er een stapje terug gedaan naar het Daybreaker album, en het einde van de set wordt samen met een grote knal afgesloten met de nieuwste single Doomsday. Architects heeft een uitstekende show neergezet met veel toffe visuele elementen en de band klinkte ook perfect. Als ik om me heen kijk én de verhalen van de reizigers in de trein hoor, dan heeft de band alle verwachtingen waargemaakt.

De volledige review is te vinden op de website van LouderThanWords.

Arch Enemy + Support (28 januari 2018)

Afgelopen zondagavond stond Arch Enemy op het programma. Ze zijn een van mijn muzikale jeugdhelden, en ik heb ze inmiddels al zo’n vijf keer gezien. Deze keer mocht ik ze voor het eerst fotograferen, en ook mocht ik voor het eerst in de 013 fotograferen.

In het voorprogramma stond Jinjer, een band die ik erg tof vond klinken vanwege de djenty invloeden en ook de screams van de zangeres. De overige twee supports van Wintersun en Tribulation konden mij persoonlijk muzikaal niet heel veel boeien.

Uiteindelijk was de show van Arch Enemy erg gaaf. Hun muziek bracht mij weer even terug naar vroeger, en ik was even verbaasd hoeveel gave nummers ze nog hebben. Daarnaast heb ik ook één van mijn gitaar helden van dichtbij kunnen zien: Jeff Loomis.

Al met al een erg leuke avond, en ik ben thuis gekomen met een paar gave plaatjes:

 

Gloryhammer + Civil War (23 januari 2018)

Het eerste concert van 2018 heb ik weer gehad! Op maandagavond stonden de “heroic fantasy power metal” helden van Gloryhammer op het podium van de Dynamo. Het was even twijfelen of het concert doorging, omdat er een vervelende infectie in de tourbus rond ging. Een concert in Duitsland was al gecancelled, maar gelukkig kon het concert in Eindhoven gewoon doorgaan.

Ondanks dat ik niet zo bekend was met de muziek van Gloryhammer, heb ik ontzettend veel plezier gehad van deze show. De supports op deze avond waren van Civil War (ex-leden van Sabaton) en Dendera.

De live review en de rest van de fotos kun je checken bij de website van Louder Than Words.

Overzicht van 2017

Iets meer dan één jaar geleden heb ik de beslissing gemaakt om concert fotografie op te pakken, naar aanleiding van een concert van Bring Me The Horizon in de AFAS live. “Ik wil concerten fotograferen” zei ik tegen mezelf, maar ik had geen idee hoe ik daarmee moest beginnen. De oplossing kwam de volgende dag toen ik een live review (zonder foto’s) van hetzelfde concert op facebook zag. Ik ging op de website kijken, en er werd inderdaad een fotograaf gezocht. Ik ging snel al een portfolio bij elkaar rapen van mijn oude concertfoto’s verzamelen, en deze heb ik samen met een motivatiebrief verstuurd. Enige tijd later was het geregeld: ik was concertfotograaf voor Louder Than Words.

Inmiddels heb ik dankzij Louder Than Words (en een aantal andere organisaties zoals Liveguide, Walhalla Zomerfeesten en OJC Comeet) in 2017 77 bands in totaal mogen fotograferen. Hieronder heb ik van elk concert één foto verzameld en een collage gemaakt:

Northlane + Support (24 november 2017)

Northlane is één van mijn favoriete ontdekkingen van het afgelopen jaar, en ik heb dan ook enorm uitgekeken naar hun headline show in de Dynamo in Eindhoven.

Ik heb Northlane al twee keer live mogen zien én fotograferen, bijvoorbeeld op de vrijdag van Jera 2017. De avond werd geopend door Ocean Grove, een band die ik een half jaar geleden ook samen met Beartooth in de Effenaar heb gefotografeerd. De tweede band van de avond was Invent Animate, een progressieve metalcore band die mij qua muziek niet helemaal lag. De laatste support was Erra, een band die qua muziek relatief dichtbij Northlane komt en die mij met hun muziek wel kon boeien.

Hieronder een overzicht van de foto’s van Ocean Grove, Invent Animate en Erra:

Hieronder een overzicht van de foto’s van Northlane:

De live review en de rest van de fotos kun je checken bij de website van Louder Than Words.

Imitallica @ Ruyter Rock (18 november 2017)

Al een aantal jaar ben ik chauffeur en roadie voor Imitallica, een Metallica coverband uit de regio Deurne/Bakel. Ik help de band mee met inladen, opbouwen en opruimen voor hun shows en festivals.

Ik heb inmiddels al meer dan 20 shows van hun live gezien. Hierdoor ken ik de band redelijk goed, waardoor ik af en toe leuke en unieke momenten kan vastleggen. Op zaterdag 18 november ben ik meegeweest naar Ruyter Rock, een tribute avond in het Arsenaal Theater in Vlissingen.

 

The Charm The Fury + Amaranthe + Eluveitie (4 november 2017)

Afgelopen weekend was ik flink druk bezig op de zaterdag. Overdag was ik aanwezig bij The Sound of Revolution in het Klokgebouw (met onder andere Sick of It All, Dog Eat Dog en No Turning back), waar ik op de True Spirit stage als stagehand stond (helaas niet om te fotograferen). ‘S avonds ging ik fotograferen in de Effenaar voor The Charm The Fury, Amaranthe en Eluveitie voor Louder Than Words.

Deze zomervakantie heb ik al twee keer eerder The Charm The Fury gefotografeerd, dus ik was al vertrouwd met de band en de muziek. Het licht was niet altijd ideaal, maar de muzikanten zetten een goede show neer en geven veel gelegenheden weg om met mooie plaatje naar huis te kunnen gaan.

Amaranthe is een band die ik een aantal jaar geleden vrij veel heb geluisterd. Ik heb ze één keer eerder kort gezien op Graspop 2016. Persoonlijk vond ik de band live net iets teveel dance/elektronica invloeden gebruiken, en ook het licht was niet altijd even prettig. Maar de “klassiekers” waren fijn om te horen voor mij, en ik vond het leuk om een keer een volledige set mee te maken van deze band.

De afsluiter van de avond was Eluveitie. Ik heb deze band járen geleden al een keer gezien in de 013, en ik ben een liefhebber van veel van hun nummers. Persoonlijk was ik een beetje bang voor het fotograferen aangezien er negen bandleden zijn, maar dit bleek geen probleem op het brede podium van de Effenaar. Het licht voor deze band was daarnaast ook nog eens ideaal, en daardoor heb ik flink genoten van het fotograferen en de muziek.

Het lezen van de review van Louder Than Words kun je hier doen.

Delain – Femme (Female Metal Event 2017)

Mensen die mij kennen weten waarschijnlijk wel dat ik een vrij grote fan van Delain ben. Ze zijn een van de weinige bands waarin al het werk mij aanspreekt (zowel de oudere albums Lucidity en April Rain als de nieuwere albums Moonbathers en The Human Contradiction). Ik heb inmiddels een 20-tal concerten van hun live gezien, en de shows vervelen mij nooit. De interactie met het publiek, de muzikanten die onderling plezier hebben met elkaar, de afstemming van het geluid, en nog veel meer. Het klinkt altijd goed en het blijft leuk om te zien. De laatste show van Delain heb ik in de paradiso gezien, tijdens hun DVD opname.

Helaas had ik nog nooit de mogelijkheid gehad om Delain live te fotograferen, tot afgelopen weekend bij Femme (Female Metal Event 2017) in de Effenaar. Het was even spannend of ik mocht fotograferen of niet, want de regels omtrent perspassen waren erg onduidelijk. Maar uiteindelijk is het toch gelukt.