Jera On Air 2019

Jera On Air: Het was warm, het was druk, er waren te veel toffe bands om te zien. Dé set van het festival, als de headliners even niet meegeteld worden, was toch wel Fever 333. De mainstage tent staat ramvol als deze band optreedt en dit is voor een goede reden geweest. Sum 41 en Enter Shikari, de twee headliners op vrijdag, zetten ouderwets goede en energieke sets neer, waarbij Enter Shikari’s Rou Reynolds voor het eerst op het festival onder het podium optreedt voor een minuutje. De Heideroosjes geven intussen op zaterdag een set zoals je het wil van een ervaren punkband en Parkway Drive neemt niet alleen veel vuur en licht mee, maar start zijn set en de encore met cult-achtige figuren die op het podium komen, wat het extra vet maakt.












Bekijk meer foto’s en de complete review bij rockmuzine.

A Day To Remember (20 augustus 2019)

Het was alweer twee jaar geleden dat A Day To Remember voor het laatst in Nederland was. Dus het was wel weer tijd voor een bezoekje van de vijfmans formatie. Voor de Raisin’ Hell In The Heartland Tour was gekozen voor de Doornroosje, die overigens volledig uitverkocht was.  Er is geen voorprogramma vanavond, maar wel een uitstekende DJ. Na een lange periode van wachten is het eindelijk tijd. De band gaat van start met het nummer ‘2nd sucks’ en meteen is duidelijk dat het publiek lang heeft gewacht. Er is nog geen minuut voorbij en de eerste crowdsurfers vliegen over de hekken en er is een grootse pit. Vervolgens komt de band met ‘Better off this way’ en de hele zaal staat mee te zingen met het refrein. Het publiek heeft genoeg energie en de sfeer zit er goed in!

De avond staat vooral in het teken van de albums ‘Homesick’ en ‘What seperates me from you’, maar ook is er tijd voor een live debut van het nummer ‘Degenerates’ wat aangekondigd wordt dat het de volgende dag uitgebracht zal worden. Verder is er weinig op de show aan te merken, en gezien de hoeveelheid bandmerchandise die in de zaal rondloopt speelt de band een thuisshow. Het is één groot feest waarbij alles in het rond vliegt; gratis shirts, crowdsurfers, opblaasballen, toiletpapier, crowdsurfers die op crowsurfers staan en nog genoeg andere dingen.

Als encore wordt de set afgesloten met ‘I fit means a lot to you’ en ‘The Downfall of us al’ waarvan de intro al stiekem de hele avond gezongen van werd. A Day To Remember hoeft weinig moeite te doen, want het publiek eet uit hun handen. Alle klassiekers zijn langskomen en iedereen heeft genoten van de show.

Nirwana Tuinfeest 2019

De vrijdag van Nirwana begint met onheilspellend en wisselvallig weer. Harde stortbuien worden omgeruild tot broeiig warm weer, en dan nog drie keer heen en terug. Typisch festivalweer, maar dat houdt de bezoekers van Nirwana niet tegen om een feestje neer te zetten. De bands op vrijdag waren onder andere Pennywise, The Darkness, Navarone, Andy Fresco en uiteraard de afsluiter Heideroosjes. Er kon geen andere band gekozen worden om de vrijdag af te sluiten, wederom sluit het perfect aan op de doelgroep en de bezoekers die rondlopen. Want welke persoon die op Nirwana rondloopt is niet groot geworden met de muziek van deze band. Alle klassiekers en meezingers zoals ‘Damclub Hooligan’, ‘Lekker belangrijk’ en ‘Sjonnie en Anita’ komen voorbij waar het publiek van geniet. Helaas krijgen we geen nummer over de paashaas, maar dat mag de pret niet drukken op deze perfecte festivaldag.

Alhoewel op het terrein nog overal modderachtige sporen zijn te zijn van een natte eerste dag, zijn de weersverwachtingen voor de zaterdag een heel stuk beter.
Voltage mag zaterdag van start gaan op de Multitube stage. Ook al is het publiek in het begin een beetje tam en heeft de band zelf ook moeite om van start te gaan, uiteindelijk beukt de bluesrock van Dave Vermeulen toch goed en weet het de hoofden van de mensen in het publiek te bewegen. Op de zaterdag staan onder andere Brass Against, Gogol Bordello, De Jeugd van Tegenwoordig en The Wombats.

 

De rest van de reviews zijn te lezen op Rockmuzine voor de vrijdag en de zaterdag.

Enter Shikari (28 maart 2019)

Enter Shikari gaat op tour en neemt mee… Wat lokaal talent, een paar landgenoten en vooral een overvolle setlist. Op 28 maart strijkt de band neer in 013 voor zijn ‘Stop the Clocks’ tour, die alweer een paar maanden bezig is. Heeft de band nog genoeg energie over om een bijna volledig gevulde 013 te laten springen? Spoiler: ja!

Stop de klokken, come and join the party, word je al nerveus? Okay, dat waren wel weer genoeg referenties, het is in ieder geval tijd voor Enter Shikari. De gewoonlijke lokroep vanuit het publiek (“And still we will be here, standing like statues”, van het nummer ‘Solidarity’) is ditmaal vervangen door de instrumentele openingstrack van meest recente album ‘The Spark’. Deze vloeit naadloos door in ‘The Sights’ en er wordt vanaf dit begin volop meegezongen en gesprongen. Kortom, de startblokken liggen meteen ver achter ons. Frontman Rou Reynolds is al bijzonder snel met zijn microfoonstand aan het slepen en zijn gewoonlijke strakke moves aan het laten zien. De vrolijke chaos, die een Shikari show altijd met zich meebrengt, is weer in volle gang. Een goed deel van de zaal is in een moshpit veranderd, de gebruikelijke klapjes bij ‘Sorry You’re Not a Winner’ overstemmen de muziek en de band geniet zichtbaar van het publiek, als ze niet zelf druk bezig zijn met een toffe show neerzetten.

 

Voor meer foto’s en de complete review check de website van Rockmuzine.

Architects + Beartooth + Polaris (12 januari 2019)

Architects zijn momenteel één van mijn favoriete bands, en ik keek er dan ook erg naar uit om deze band fotograferen voor mijn eerste keer in de AFAS live. Naast dat Architects mijn favoriet is, ben ik ook een grote luisteraar van supports Beartooth en Polaris. Drie dubbel feest dus!

Met de woorden van Jared Posch van Maxazine: “Met een gigantische hoeveelheid aan verlichting werd de show van de heren, die zonder enige hulpmiddelen al een mooi schouwspel zou zijn, getild naar een niveau waar weinig bands nog aan zullen kunnen tippen. Zoals men al kon verwachten besteedde de band ongeveer de helft van zijn set aan het meest recente wapenfeit, ‘Holy Hell’. Het geluid bulderde vanaf het podium de zaal door en zweept het publiek op om te moshen, zingen, springen of te headbangen. Een ding is zeker: Architects wist zo’n energieke set neer te zetten dat er twijfels bestaan of er dit jaar nog een metalcore band naar het land komt die dit kan evenaren. Zoals ook te verwachten, kwam de band in de toegift met zijn meest emotionele nummers, ‘Doomsday’ en ‘Gone with the Wind’, welke nog luider meegezongen dan alle voorgaande nummers bij elkaar.”

Bekijk de volledige review op de website van Maxazine.

Bury Tomorrow + 36 Crazyfists (23 november 2018)

Op vrijdagavond 23 november stond een erg gevarieerde metal package op het programma met wat oude klassiekers en opkomende bands. De Effenaar is het toneel van Crystal Lake, Cane Hill, 36 Crazyfists en headliner Bury Tomorrow. Een mooie line up voor een uiteindelijk even mooie avond.

Crystal lake laat de temperatuur meteen stijgen zodra ze van start gaan. Deze Japanse band laat mogelijk de hardste muziek van vanavond zien met hun metalcore/hardcore sound, maar dat lijken de bezoekers niet erg te vinden. Vervolgens staat Cane Hill op het podium. Met hun muziek die een beetje doet denken aan industriele metal a la Rammstein zijn ze vanavond een vreemde eend in de bijt.

36 Crazyfists gaat al wat jaren langer mee dan de overige bands, iets wat ook te zien valt aan de groep oudere fans die zich vooraan bij het podium hebben gemeld. Zodra 36 Crazyfists begint is de muzikale pret niet alleen aanwezig bij de eerste rij, maar over de gehele zaal. De band speelt een ijzersterke en strakke set met vooral materiaal van het nieuwe ‘Lanterns’ en het oude ‘A Snow Capped Romance’, waarmee ze laten zien dat ze er nog steeds toe doen in de scene.

Uiteindelijke komen we uit bij het hoofdprogramma. Deze tour van Bury Tomorrow is vooral gefocust op het nieuwste album ‘Black Flame’. De heren hebben moeite genomen voor wat extra podium aankleding en wat lampjes. De set begint meteen hard van start met het nummer ‘No Less Violent’ van ‘Black Flame’, gevolgd door het welbekende nummer ‘Earthbound’ van het gelijknamige album. De band is ijzersterk en knoerhard, en deze energie houden ze makkelijk vol door de hele set waarbij het publiek daarbij uit hun handen eet. Tegelijkertijd is ook er veel lol op het podium, de band geniet zichtbaar van deze headline tour en ze drukken meerdere keren hun dankbaarheid uit dat dit hun grootste Europese show tot nu toe ooit is.

De volledige review en meer foto’s zijn te zien op de website van Rockmuzine.

The Sound of Revolution 2018

Al sinds het begin van The Sound of Revolution in het Klokgebouw ben ik aanwezig als vrijwilliger en stagehand. Dit jaar had ik de zaterdag vrij, en dat vond ik een mooie gelegenheid om eens te fotograferen en een review te schrijven.

Afsluiter van de vrijdagavond is Life of Agony, en deze zijn overduidelijk publieksfavoriet op de vrijdag en ze laten ook duidelijk zien waarom. Life of Agony houdt van begin tot einde de aandacht vast en laat geen steken vallen. Zangeres Mina Caputo doet haar uiterste best om het publiek op te zwepen en staat een ruime twee nummers op de barriers upclose met het publiek. Stop hier nog een gastperformance van Billy Bio bij en je hebt een perfect begin van The Sound of Revolution.

De headliner van zaterdag is Comeback Kid. Ook al was Comeback Kid niet de oorspronkelijke afsluiter, het festival wordt afgesloten op een hardcore waardige manier: Laag podium, zweet, bloed en fantastische sfeer. De microfoon gaat van mond naar mond en alle nummers worden luidkeels door de zaal meegezongen. Een perfecte afsluiter van een heerlijk hard en goed georganiseerd festival.

De volledige review en meer foto’s zijn te zien op de website van rockmuzine.